fbpx
Lidhu me ne

Çkemi! Çfarë po kërkoni?

Poezi

Shqypnia – nga Gjergj Fishta

Shqypnia

Edhè hâna do t’a dijë,
Edhè dielli do t’ két pá,
Se për qark ksaj rrokullije,
Si Shqypnija ‘i vend nuk ká!

Fusha t’gjâna e kodra t’blera,
Zijes s’mnershme larg kû âsht droja,
Me gaz t’vet ktû i veshë Prendvera,
Si t’Parrizit t’larmet shtroja.

Nën nji qiell përherë t’ kullueme,
N’rreze e n’dritë përshkue unjí,
Bjeshkë e male të blerueme
Si vigâj shtiellen n’ajrí.

Ke ato bjeshkë e ke ato male,
Kroje t’kjarta e t’cemta gurra,
Tue rrëmbye npër mriza hale,
Gurgullojn npër râjë e curra.

Mbi ato male e bjeshkë kreshnike
Léjn mande’ ata djelm si Zâna,
Armët e t’cillvet, përherë besnike,
Janë përmendë ndër fise t’tana.

Atje léjn, po Toskë e Gegë,
Si dý rreze n’flakë t’nji dielli:
Si dý rrfé, qi shkojn tue djegë,
Kúr shkrepë rêja nalt prej qielli.

Oh! Po, e din i prûjtë anmiku,
Se âsht rrfé zogu i Shqyptarit,
Rijtun gjakut kah çeliku
N’dorë t’ktij shndritë për vend t’të parit.

Ato male të madhnueshme,
Ato, po, kanë mûjtë me pá
Se sa forca e pafrigueshme
N’turr t’Shqyptarit pît ka rá.

Dridhet toka e gjimon deti,
Ndezen malet flakë e shkndija,
Ka’ i frigueshëm, si tërmeti,
Atje rrmben kû e thrret Lirija.

Lume e shé para atij ngelin,
I a lshojn udhën dete e male;
Mbretënt fjalën s’mund t’i a shkelin,
Turrin ferri s’mund t’i a ndalë.

Shkundu pluhnit, prá, Shqypní,
Ngrehe ballin si mbretneshë,
Pse me djelm, qi ngrofë ti n’gjí,
Nuk mund t’quhesh, jo, robneshë.

Burrë Shqyptár kushdo i thotë vetit,
Qi zanát ka besë e fé,
Për Lirí, për fron të Mbretit
Me dhânë jetën ka bâ bé.

Sy për sy, po, kqyr anmikun;
Përse djemt, qi ti ke ushqyue,
S’i ka pá, jo, kush tue hikun:
Friga e dekës kurr s’i ka thye,

Kaq të bukur, kaq të hieshme
Perëndija t’fali i Amshueshëm,
Sá ‘dhe deka âsht për tý e shieshme:
N’gjí t’and vorri âsht i lakmueshëm.

Po, edhè hâna do t’a dijë,
Edhè dielli do t’két pá,
Se për qark ksaj rrokullije,
Si Shqypnija ‘i vend nuk ká!

Rrnosh e kjosh, prá moj Shqypní,
Rrnosh e kjosh gjithmonë si vera,
E me dije e me Lirí
Për jetë t’jetës të rrnoftë tý ndera.

– Gjergj Fishta

______________________

Gjergj Fishta (Fishtë, 23 tetor 1871 – Shkodër, 30 dhjetor 1940) ishte At françeskan, arsimtar, shkrimtar, përkthyes, kryetar i komisionit për hartimin e alfabetit shqip në Kongresin e Manastirit (1908), anëtar i delegacionit të shqiptar në Konferencën e Versajës (1919), zëvendëskryetar i legjislativit shqiptar (1921), atdhetar dhe veprimtar i shquar i Rilindjes Kombëtare.

2 Komente

2 Comments

  1. Fjodora

    2 Janar, 2022 at 3:53 pm

    Vargu i Fishtes nuk ka te krahasuar! Eshte sublim!

  2. Petro Kote

    3 Janar, 2022 at 6:31 pm

    Homeri shqiptar Gjergj Fishta!

Leave a Reply

Adresa juaj email s’do të bëhet publike.

Keshilla per blerjet tuaja

Më të lexuarat

Keshilla per blerjet tuaja

Shkrime të ngjashme

Poezi

Varfëria  Ju, të pasur, kur rrini Rreth zjarrit me gëzime, Qeshni, hani e pini, Xbaviti me dëfrime, Kërceni e këndoni Dhe çeli e gëzoni,...