fbpx
Lidhu me ne

Çkemi! Çfarë po kërkoni?

Poezi

Zonja Lu – nga Ali Asllani

Zonja Lu

Një ditë dola për shëtitje, afër udhës në varreza
Pashë një zonjë me shumë habitje,
Veshur krejt me rrob’ të bardhë, duke i bere veri një varri.
Që t’i bësh veri një varri është punë e një të marri.

Iu afrova…

Një flori, mrekulli një bukuri,
Dorë e saja vente-vinte, bën veri e bën veri…

E un’ tepër i çuditur i them zonjës të më falë
Dhe si gjysmë ngushëllimi pëshpërita dy-tre fjalë
Dhe iu luta të më thoshte i kujt është ky varr i ri,
Varr i freskët e i njomë, e përse i bën veri?

Zonja kuqet e stërkuqet, bën të thotë e nuk më thotë,
Nuk më thotë asnjë përgjigje, lutja ime vajti kot.

Rrobe e bardhë që kish veshur, më tregoi se mbante zi,
Sado heshti buzë e kuqe, foli syri saj i zi!
Lem të lutem… dhe vazhdoi përsëri e përsëri,
Dorë e saj nuk kish të lodhur, bën veri e bën veri…

Nuk më ikej nga meraku,

Po kur shoh se aty afër po ma bën me dorë nje grua,
Ajo ish një plakë e varfër, më thotë:
Eja, e di unë, të rrefej se ç’janë ata,
Atë varr e atë grua, në me jep disa para!

Edhe unë more zotëri, me këto paratë e tua,
Shkoj e blej nje nuskë nga prifti, të më zgjatet jeta mua,
Pse në vendin ton’ të dashur, me fuqirin e florinjve,
Edhe jeta blihet shitet, rrofte magjia e priftërinjve!

Tash ajo që pyesni ju,
Është zonjë e një poeti edhe quhet zonja Lu.
Varri është i të shoqit, ish poet i madh i vendit,
që peshohej këngë e tija me dërheme të argjendit!

Bur e grua mish e thua, çift i ëmbël, çift me shije,
çift o çift që ska të dytë, si dy kokërra qershije.

Një ditë burri u sëmur, dy plevite në një vend,
Nje sëmundje shumë e rëndë, Zonja Lu u prish nga mendtë.

Dhe i thotë burrit të saj: Nëse mbyllen sytë e tu,
Unë veten do ta vras.
Dhe bej be që, atë çast më ke pranë e më ke pas…
Ti ma bëre shtratin tim kryefron të dashurisë,
Dhe unë varrin tënd do ta bëj shtratin tim te nusërisë.

-Jo, të lutem – i thotë burri – shumë të lutem mos e bëj!
-Mirë at’here, unë do mbetem gjithë jetën një e ve…
-Jo, të lutem, Luja ime, mos e bëj dhe këtë be!
-Si pra unë të duroj në më zentë kjo rrebe?
Pra të paktën do të mbyllem dhe do rreshkem disa vjet…
-Jo, të lutem luja ime, është e shkurtër jetë e shkretë.
Vetëm prit e ki durim sa të thahet varri im.

Tash poeti ra e fjeti, ra e fjet’ për motë jete,
Gjëmë e madhe që e gjeti…

Zonja Lu thërret bërtet me oi e me oi,
Per atë që bënej fli, një minutë e dy vili!
Ç’më gjet mua, ç’më gjet mua,
Ulurin e zeza grua! U plagos, u shkatërrua,
U plagos e u gjakos me biçakun e fildishtë,
Fije fije bëri floket, cope-copë i bëri mishtë.

Pas dy ditëve vjen një djalë, një djalosh një bukurosh,
E i thotë zonjës Lu: Ti shëndoshë e unë shëndoshë!
Ti e unë një çift i ëmbël, çift i bukur, çift me shije,
Çift, o çift që s’ka të dytë, si dy kokërra qershije.

Mirpo zonja është besnike, ka dhenë fjalën ka berë be,
Sa të thahet varri burrit doemos do rrijë e ve.
Meqe varri është i freskët, është i njomë e është i ri,
Që të thahet shpejt e shpejt, zonja Lu i bën veri!

– Ali Asllani

_______________________

Ali Asllani (Vlorë, 28 nëntor 1884 – Tirane, 20 dhjetor 1966) ishte poet, politikan dhe atdhetar shqiptar.

3 Komente

3 Comments

  1. Fjodora

    5 Shkurt, 2022 at 2:48 pm

    Shume e bukur e domenthenese!

  2. Petro

    7 Shkurt, 2022 at 8:31 pm

    Penë e mprehtë Ali Asllani

  3. Artan

    8 Shkurt, 2022 at 4:38 pm

    Njeri i madh, qe nuk eshte vleresuar aq sa duhet

Leave a Reply

Adresa juaj email s’do të bëhet publike.

Keshilla per blerjet tuaja

Më të lexuarat

Keshilla per blerjet tuaja

Shkrime të ngjashme

Poezi

Varfëria  Ju, të pasur, kur rrini Rreth zjarrit me gëzime, Qeshni, hani e pini, Xbaviti me dëfrime, Kërceni e këndoni Dhe çeli e gëzoni,...